این شعر رو خودت گفتی جوجوی من

یا علی

بابک

مگه من چه غلطی کردم؟ زورت به من میرسه؟ تو غربت تو این تنهایی؟ مگه من و اون چی می خواستیم مگه ما کیو به غیر تو داشتیم مگه زورمون به کی رسید؟

تو این همه سالها با هیچ کس نبودم حتی سوگند رو هم نگذاشتی از نزدیک ببینم .

 نمیدونم به کی دردم رو بگم  اما بازم شکرت

سوگند  دوست دارم

خدایا دارم گوهری که نداری در عرش خود 

آن تویی و تو نداری در عرش همچون

همتای خود

خداوندا به خودت که بزرگترینی قسمت میدم که در این راه دشوار به من و  تنها عشقم  تنها زندگیم  و  تنها امیدم  کمک کنی و  ما دو بنده ی کوچیکترواز هم جدا نکنی و در حسرت یک عشق پاک ناامید نکنی.

خداوندا سوگندم را در پناه خودت حفظ بفرما.

 الهی آمین     

خدایا  بعضی وقتها اینقدر از خودم بدم میاد که طاقت دیدن خودم رو هم ندارم    بعضی وقتها هم اینقدر به خودم مغرورم که از دیدن خودم سیر نمیشم

خدایا کاشکی کورم می کردی و به من فقط حس عاشقی می دادی چون دیدن خیلی چیزها عذابم میده.

زیبایی زشتی شادی غم  همشون مثل گل عمری کوتاه دارن اما عشق مثل خاکه    خالص و ماندگار

خدایا منو ‌‌جزو بندگان خاکیت قرار بده.

اما به من خوش نگذشت چون نبود خیلی هارو حس کردم.

مخصوصاً تو . اولین سالی هستش که می شناسمت اما الان میدونم که بدون تو دیگه نمیتونم. سوگندم تورو به خدا قسمت میدم که منو تنها نزار.تمام امید من به تو هستش سوگند خودت میدونی که بهترین لحظه ی زندگیه من کی خواهد بود

دوست دارم

گفتم زندگیمو. ازم نپرسید چرا فقظ گریه کرد و رفت.

نمیدونست زندگیم خودشه !!!